Medytacja mindfulness, self-compassion

Badania kliniczne potwierdzają, że regularna praktyka medytacyjna przynosi wiele korzyści, min. redukuje stres (obniża poziom kortyzolu – hormonu stresu), poprawia funkcjonowanie mózgu, koncentrację, planowanie, redukuje depresję i lęki, oraz chroni mózg przed pogorszeniem funkcji poznawczych w związku z naturalnym procesem starzenia. Naukowcy potwierdzili powiększenie się hipokampu (obszaru mózgu uczestniczącego w procesach pamięciowych) i kory przedczołowej (obszaru odpowiedzialnego min. za koncentrację, uwagę i kontrolę impulsów) u osób, które regularnie medytują. Medytacja pomaga również w odchudzaniu oraz zmniejsza napięcie mięśni.

W naszej praktyce wykorzystujemy wiedzę na temat medytacji mindfulness i self-compassion i oferujemy naszym klientom indywidualne, szkoleniowe sesje medytacyjne. Prawdziwą innowacją stosowaną przez nasz ośrodek jest wykorzystanie do tego celu urządzeń EEG Biofeedback – MUSE, amerykańskiej firmy Interaxon, które monitorując fale mózgowe klienta dają mu natychmiastową informacje zwrotną w postaci dźwięku na temat stanu psychofizjologicznego w którym aktualnie się znajduje. Znacząco podnosi to efektywność treningu oraz sprzyja regularności, która jest kluczowym czynnikiem wpływającym na korzyści osiągane z medytacji. Oferujemy Państwu również możliwość wypożyczenia tych urządzeń do własnej praktyki. Nasi terapeuci mogą na bieżąco monitorować praktykę swoich klientów udzielając wsparcia w treningu medytacji.

MINDFULNESS

Uważność (ang. Mindfulness) jest zdolnością do skupienia uwagi na tym co się dzieje w chwili obecnej w sferze odczuć, myśli i emocji. Według definicji Jona Kabat-Zinn, amerykańskiego klinicysty który jako pierwszy zaczął stosować praktyki uważności w medycynie, uważność to szczególny stan uwagi: świadomej, nieosądzającej i skierowanej na bieżącą chwilę (Kabat-Zinn, 2003).

Dostępne badania potwierdzają że osoby praktykujące medytację cechują się wyższą empatią wobec siebie i innych (Neff, 2003; Shapiro, Brown, Biegel, 2007). Badania wykazują, że z jednej strony osoby medytujące są bardziej wrażliwe (charakteryzuje je niski próg wrażliwości), ale z drugiej strony są bardziej wytrzymałe emocjonalnie (cechuje je niższa reaktywność) (Lutz, Brefczynski-Lewis, Johnston, Davidson, 2008). Badacze wskazują także na następujące efekty systematycznej praktyki uważności: altruizm (Rosch, 1998), otwartość społeczna (Hutherson i in., 2008) i współczucie (Austin, 1998).

MINDFULNESS A TRAUMA

Praktyka uważności może łagodzić objawy psychologiczne i cierpienie w przypadku traumy (Germer, Siegel, Fulton 2015). Chcąc złagodzić cierpienie ludzie podejmują działania (np. unikanie) które paradoksalnie nasilają (zamiast ograniczać) niechciane myśli i uczucia, a nawet powodują, że stają się one problemem bardziej przewlekłym. A przecież to właśnie unikanie poznawcze, emocjonalne i behawioralne leży u podstaw zaburzenia stresowego pourazowego (American Psychiatric Association 2013), takie reakcje często bowiem przedłużają – a może nawet nasilają – cierpienie psychiczne. Najprawdopodobniej dzieje się tak dlatego, że treści których się unika, nie mogą być przetworzone i przepracowane. Ludzie unikają cierpienia z wielu powodów. Jednym z nich jest intensywność urazu, przekraczająca próg tolerancji. W takiej sytuacji człowiek dotknięty traumą chcąc utrzymać równowagę wewnętrzną może unikać myśli i uczuć. Tymczasem jak wynika z badań u osób które potrafią bardziej świadomie przeżywać swoje uczucia – czy to dzięki praktyce uważności, czy dzięki psychoterapii – cierpienie  z większym prawdopodobieństwem z czasem ustępuje (Foa i in. 2006; Hayes i in. 2011; Kimbrough i in. 2010; Thompson, Waltz 2007). W różnych modelach teoretycznych postuluje się, że bezpośrednie przeżywanie bólu psychologicznego, który nie jest przytłaczający, pozwala na poznawcze przyswojenie traumatycznych i przykrych treści, dzięki czemu przestają się one przebijać do świadomości.

SELF-COMPASSION

Samowspółczucie, według definicji Kristin Neff, badaczki zajmującej się tą tematyką to wyrozumiałość, życzliwość wobec siebie samego oraz umiejętność spojrzenia z refleksją na własne trudności, ograniczenia i negatywne emocje, ze świadomością, że inni ludzie doświadczają podobnych problemów (Neff, 2003). Samowspółczucie obejmuje wiele strategii i umiejętności postępowania ze sobą samym: poznania i akceptacji siebie, nieoceniania się, przebaczania sobie i traktowania się z szacunkiem i miłością. Okazywanie sobie tych ciepłych uczuć ma szczególne znaczenie podczas doświadczania trudności i konfrontacji z własnymi niedoskonałościami.

Badania naukowe wykazały, że samowspółczucie wiąże się z lepszym dobrostanem oraz ma pozytywny wpływ na naszą fizjologię: redukcję stresu, regulację rytmu pracy serca, aktywność mózgu, poprawę zdrowia fizycznego, regulację emocjonalną, a nawet ekspresję genów. Ponadto wpływa pozytywnie na relacje prospołeczne i relacje interpersonalne.

medytacja akceptacji

utworzone przez ipsom